De deadline is toch pas volgende maand, dus waarom zou ik nu al beginnen met dat essay schrijven? Deze vraag zullen veel studenten zichzelf stellen en ik zal uitleggen waarom je nu op die pauzeknop moet drukken en aan de slag wil gaan.

Op de korte termijn voelen we ons goed als we dingen uitstellen: we kunnen veel leukere dingen doen dan aan dat essay werken, zoals Netflix-series kijken of afspreken met vrienden. De excuses die je voor jezelf maakt komen vaak neer op dat je beter werkt onder tijdsdruk of onder stress, maar als dat allerlaatste moment komt waarop je aan je project of moeilijke taak kan werken slaat de nood toe en zit je met je handen in het haar. Dat is zelfliefde toch, dat je moeilijke taken voor je uitschuift en in plaats daarvan een serie gaat kijken of een lekker bad gaat nemen? Nee, dit is zelfsabotage, omdat het in het moment goed voelt, maar op de lange termijn doe je jezelf alleen maar pijn. Er is een kans dat je de deadline niet haalt, waardoor je misschien het vak niet haalt. Denk in dit geval aan het ergst mogelijke scenario, zoals uiteindelijk je diploma niet halen, omdat je nu liever een film keek dan ging werken aan je essay. Denk aan de lange termijn als je iets moet doen, niet aan de korte termijn. Want de korte termijn geeft je tijdelijke voldoening, terwijl de lange termijn je werkelijke innerlijke voldoening vervult.

Een ander voorbeeld van zelfsabotage is jezelf belonen met ongezond eten, omdat je iets hebt volgehouden. Stel dat je doel is om tien kilo af te vallen en je dan de hele week gezond gaat eten, maar alleen op de zaterdag een cheat day hebt waarop je alles mag eten wat je wil. Uiteraard kies je dan voor chips en chocola en misschien een biertje of wijntje hier en daar. Je denkt dat je je dieet op deze manier makkelijker vol zal houden, omdat je je tussendoor beloont met lekker eten. Wat je hier werkelijk aan het doen bent, is jezelf belonen omdat je het de rest van de week zo goed hebt gedaan, maar die beloning moet niet je doel zijn. Je wil de focus leggen op dat grote doel op de lange termijn zonder die afleidingen zoals die lekkere Milka-reep. Achteraf voel je je vaak ook een beetje schuldig dat je iets slechts hebt gegeten, omdat je weet dat het slecht voor je is om dat te eten. Je uiteindelijke doel is om af te vallen en om gezond te zijn. Wanneer je dan junk food eet is dit geen beloning maar een afleiding van het grote plaatje.

Als je echt zelfliefde wil beoefenen is het beter om te kijken naar je lange-termijndoelen en daar direct voor te gaan dan je te focussen op die quick fixes die je tijdelijk een fijn gevoel geven. Dus op het moment dat jij denkt aan je essay dat over een maand pas moet worden ingeleverd, begin er gelijk aan, ook al schrijf je twee zinnen. Zet die grote afleiding, in dit geval Netfix, even uit en focus je op je uiteindelijke doel.

Caroline Brinkhuis