De zomervakantie begint bijna, tijd voor een reflectie. Wat kan er beter? En hoe geef ik mezelf een schop onder mijn kont? Een maand voor de deadline maak ik fanatiek een planning. Dit ga ik per dag doen en dan moet het af. Drie weken van tevoren ga ik nog eens een serie kijken, lees ik een boek en plan ik dagelijks afspraken met vriendinnen in. Twee weken van tevoren slaat de stress toe. Had ik niet eigenlijk veel verder moeten zijn? ‘Nee!’ maak ik mezelf wijs. ‘Jij presteert het beste onder druk!’ En inderdaad, voor mijn gevoel klopt dat. Hoewel ik mezelf ontzettend de stress in jaag, ga ik pas echt aan de slag als ik weet dat het nu echt moet. Tot nu toe werkt het, want ik heb nog geen deadline gemist, nog geen onvoldoende gehaald. Dus waar maak ik me dan druk om? Nou, komt-ie.

Ten eerste ben ik gewoon geen leuk gezelschap wanneer de deadlines naderen. Mijn vriend moet mijn snauwen maar verdragen en elke keer wanneer ik uit mijn slof schiet, voel ik me direct schuldig. Ik heb te veel op de planning staan en ben het overzicht kwijt. Van de stress begin ik te snaaien en geen koekje is veilig. Om mezelf af te leiden ga ik afwassen, mijn bed verschonen, het bureau opruimen of stofzuigen. En als ik écht geen zin heb, haal ik alle kastjes leeg. Ik zet liters thee, blijf tot laat op. Staat er te veel op mijn planning, dan is het gevolg dat ik vervolgens helemaal niets ga doen. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen. Toen ik dit tegen een vriendin zei, bleek zij hetzelfde te hebben. Na nog wat rondvraag te hebben gedaan, bleek ik lang niet de enige.

Voor mijn gevoel kan ik dus alleen presteren onder druk, terwijl ik me hier eigenlijk helemaal niet prettig bij voel. Hoe kan ik werk verzetten zodat ik minder stress ervaar en mijn taken op tijd af heb? Al zoekend kwam ik terecht op een artikel van Bedrock. Volgens Odette Koelewijn, coach van beroep, gebruiken we ‘presteren onder druk’ als smoesje. We houden onszelf voor de gek. Dat we de taak uiteindelijk toch doen, komt puur omdat we weten dat de tijd dringt en dat het probleem zich niet vanzelf oplost.

Maar wat is dan de oplossing? Diep van binnen weet ik wel dat wat ik doe niet handig is. De oplossing ligt voor de hand: jezelf belonen na hard werken. En hoe ver de deadline ook is, ik moet van mezelf één of twee uurtjes aaneengesloten werken. De hele dag achter het bureau zitten is niet efficiënt. Op deze nieuwe manier kan ik mijn taken rustig verdelen en kan ik zonder schuldgevoel leuke dingen doen.

Met die nieuwe manier van werken ben ik deze week begonnen en ik moet zeggen dat het me goed af gaat. Ik merk dat ik soms nog wel snel afgeleid ben, dat komt ook omdat ik van alles om me heen heb. Werken in de UB werkt voor mij niet, omdat ik het daar te stil vind. Hierdoor heb ik het idee dat iedereen mij hoort ademen. Daarom ga ik komende tijd een dag in de week naar mijn ouders toe. Mijn spullen liggen er niet meer en overdag is het er lekker rustig. Die deadlines ga ik voortaan lachend tegemoet.

Wat zijn jouw ultieme studietips? Deel ze met mij via roxanne@naitsoezn.nl.

Roxanne Huls