Kat-astrofaal

Katten zijn fascinerende dieren. Onafhankelijk, de hele dag luierend en op hun wenken bediend door hun personeel (hun baasje) gaan ze door het leven. Het is moeilijk om geen affectie voor deze huisdieren te ontwikkelen.

Affectie kan al snel omslaan in verheerlijking of een cultus. Bij een cultus is sprake van verering van een bepaalde godheid, voorwerp of idool. Een goed voorbeeld van een hedendaagse Groningse cultus is Doerak. Doerak is een roodwitte kater die vorig najaar opdook bij het Harmoniegebouw in de binnenstad. De Universiteitskrant maakte de ‘knuffelkat’ binnen de kortste keren wereldberoemd in Groningen. Zijn baasje heeft een heus Instagramaccount voor hem aangemaakt. Filmpjes waarin Doerak over tafels loopt tijdens colleges werden een hit op sociale media. “Straks moeten we nog collegegeld betalen,” grapte Doeraks eigenaar.

“Wat een goed idee!” moet de RUG gedacht hebben. In navolging van andere (buitenlandse) universiteiten kreeg ‘prof.dr. Doerak de Universiteitskat’ een studentenkaart. “In de Universiteitsbibliotheek ligt al een speciaal kattenboek klaar voor Doerak, die hij met zijn nieuwe pasje kan komen ophalen. Doerak heeft zijn eigen studentnummer, dus kan hij nu inloggen op Nestor om zich in te schrijven voor allerlei leuke vakken over de geschiedenis van katten om vervolgens in slaap te vallen bij de colleges.”

Helaas bleef het hier niet bij. Het Universiteitsmuseum moest er nog een schepje bovenop doen en opende een paar weken geleden een expositie over universiteitskatten. Het Facebookaccount van de Dienst Uitvoering Onderwijs meende ook een bijdrage te moeten leveren door middel van een diepte-interview met Doerak waarin hem werd gevraagd naar zijn kerstwens voor zijn medestudenten in Nederland. Het antwoord laat zich raden. Je moet moeite doen om instanties als de RUG, de UK en DUO niet van waanzinnigheid te betichten.

Dat was een bekentenis van mijn kant. Velen zullen volgen in deze Nait Soez’n, want in dit nummer staan begrippen als ‘bekennen’, ‘transparantie’ en ‘open kaart spelen’ centraal. Wat doorgaans op de achtergrond blijft, halen we in dit nummer naar de voorgrond. Niet alleen persoonlijke gedachten als bovenstaand commentaar, maar ook objectief waarneembare zaken waar je normaal niet zo veel over hoort.

Veel leesplezier!

Christiaan Brinkhuis